Robert L. Crippen to amerykański astronauta, który służył jako pilot podczas historycznej pierwszej misji promu kosmicznego Columbia (STS-1) w kwietniu 1981 roku. Wraz z komandorem Johnem Youngiem wykonał pierwszy załogowy lot orbitalny bez wcześniejszych testów bezzałogowych. Crippen był również dowódcą trzech kolejnych misji wahadłowca (STS-7, 41-C, 41-G).
Najważniejsze informacje o Robercie Crippenie i misji Columbia:
Rola w STS-1: Pilotował Columbię podczas jej debiutanckiego lotu, obsługując komputery, systemy elektryczne i drzwi ładowni.
Misja STS-1: Lot trwał od 12 do 14 kwietnia 1981 roku, a wahadłowiec wylądował w bazie sił powietrznych Edwards w Kalifornii.
Doświadczenie: Łącznie spędził w kosmosie ponad 565 godzin.
Kariera: Po zakończeniu kariery astronauty pełnił funkcję dyrektora Kennedy Space Center (1992-1995).
Crippen uczestniczył w kluczowych testach, w tym w testach podejścia i lądowania (ALT) wahadłowca.
Kariera astronauty
1966 - 17 czerwca został jednym z pięciu pilotów eksperymentalnych wybranych do programu Air Force MOL (Manned Orbiting Laboratory). W tej drugiej grupie pilotów zakwalifikowanych do tego programu znaleźli się również późniejsi astronauci programu Space Shuttle: Karol Bobko, Charles Fullerton, Henry Hartsfield i Robert Overmyer. Zespół astronautów przygotowanych do programu MOL został rozwiązany w sierpniu 1969 roku.
1969 - 13 sierpnia został przyjęty do 7. grupy astronautów NASA (NASA-7) i rozpoczął szkolenie podstawowe.
1972 - Dowodził trzyosobowym zespołem, który przeprowadził eksperyment SMETA (Eksperyment medyczny Skylab - test wysokościowy), polegającej na 56-dniowej symulacji planowanego lotu na stację kosmiczną Skylab. Oprócz Crippena uczestniczyli w nim również Karol Bobko i William E. Thornton. Test pozwolił na opracowanie pewnych elementów wyposażenia, ustalenie metodologii pracy załogi oraz uzyskanie kilku istotnych danych medycznych.
1973-1975 - Był członkiem załóg wsparcia naziemnego podczas wszystkich trzech załogowych misji na stację Skylab. W podobnym charakterze pracował w lipcu 1975 roku podczas radziecko-amerykańskiej misji ASTP (Projekt testowy Apollo-Sojuz).
1978 - 17 marca został mianowany pilotem eksperymentalnego lotu STS-1, pierwszej załogowej misji programu Space Shuttle.
1981-1984 - Brał udział w czterech lotach kosmicznych: jako pilot w STS-1 (12-14 kwietnia 1981 r.) oraz jako dowódca misji STS-7 (18-24 czerwca 1983 r.), STS-41-C (6-13 kwietnia 1984 r.) i STS-41-G (5-13 października 1984 r.).
1986-1989 - Miał być dowódcą misji STS-62-A zaplanowanej na lato 1986 roku, ale po katastrofie Challengera lot został odwołany. Wkrótce potem został zastępcą dyrektora ds. operacji wahadłowców w Centrum Kosmicznym im. Johna F. Kennedy'ego (KSC) NASA. Był odpowiedzialny za przygotowanie ich do lotu i transport wahadłowców z Bazy Sił Powietrznych Edwards w Kalifornii do KSC.
1990-1992 - Pełnił funkcję dyrektora programu promów kosmicznych w siedzibie NASA w Waszyngtonie. 31 grudnia 1991 r. opuścił korpus astronautów NASA.
1992-1995 - Był dyrektorem KSC. Był odpowiedzialny za realizację programu lotów wahadłowców.
