Paweł Iwanowicz Bielajew (ros: Павел Иванович Беляев; ur. 26 czerwca 1925 r. w Czeliszczewie, obecnie w obwodzie wołogodzkim; zm. 10 stycznia 1970 r. w Moskwie) był radzieckim kosmonautą, pułkownikiem sił powietrznych i posiadaczem honorowego tytułu pilota-kosmonauty ZSRR.
W 1942 r., po ukończeniu dziesięcioletniej szkoły, pracował w zakładzie przemysłowym jako operator tokarki. W 1943 r. zgłosił się na ochotnika do Armii Czerwonej. W 1945 roku ukończył szkołę pilotażu i wziął udział w wojnie radziecko-japońskiej w sierpniu-wrześniu 1945 roku. Następnie służył w lotnictwie sił zbrojnych ZSRR.
Od 1956 roku studiował w Akademii Sił Powietrznych (później nazwanej imieniem Jurija A. Gagarina), którą ukończył w 1959 roku. W 1960 roku został przydzielony do pierwszej grupy radzieckich kosmonautów i pozostał członkiem korpusu aż do śmierci w 1970 roku. Szkolił się do lotów na pokładzie statków kosmicznych Vostok i Voskhod.
W dniach 18-19 marca 1965 r. odbył lot kosmiczny jako dowódca statku kosmicznego Voskhod 2. Podczas tej misji drugi pilot, Aleksiej Leonow, przeprowadził pierwszy w historii spacer w otwartej przestrzeni kosmicznej. Podczas lądowania Voskhod 2, awaria systemu orientacji słonecznej statku kosmicznego zmusiła Bielajewa do ręcznego zorientowania pojazdu i zainicjowania odpalenia rakiety wstecznej; obie operacje zostały wykonane po raz pierwszy w historii załogowych lotów kosmicznych. Misja trwała 26 godzin, 2 minuty i 17 sekund. Statek kosmiczny wylądował w tajdze, około 180 kilometrów na północ od miasta Perm, gdzie kosmonauci spędzili ponad dwa dni w mroźnych warunkach, czekając na ekipy ratunkowe i odstraszając wilki strzelaniem z pistoletu.
