Aleksander Arkhipovich Leonov urodził się 30 maja 1934 r. w Listwiance w Kraju Zachodniosyberyjskim w Rosyjskiej SRR. Jego ojciec był elektrykiem i górnikiem. Leonow był rosyjskim kosmonautą, generałem dywizji sił powietrznych, pisarzem i artystą. Leonov ukończył szkołę średnią w 1953 roku. Leonow zdecydował się dołączyć do ukraińskiej przygotowawczej szkoły latania w Kremenczugu; swój pierwszy samodzielny lot odbył w maju 1955 roku. Podczas gdy oddawał się swojej pasji do sztuki, studiując w niepełnym wymiarze godzin w Rydze (rozpoczął swoją karierę artystyczną od rysowania kwiatów, a później malował pejzaże na płótnach), Leonov rozpoczął zaawansowany dwuletni kurs, aby zostać pilotem myśliwca w Wyższej Szkole Pilotów Sił Powietrznych Czugujewa w Ukraińskiej SRR.
Był jednym z 20 pilotów radzieckich sił powietrznych wybranych do pierwszej grupy szkoleniowej kosmonautów w 1960 r.[9] Podobnie jak większość kosmonautów, Leonow był członkiem Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Jego spacer w kosmosie miał pierwotnie odbyć się podczas misji Voskhod 1, ale została ona odwołana, a historyczne wydarzenie miało miejsce podczas lotu Voskhod 2[10]. 18 marca 1965 r. przebywał poza statkiem kosmicznym przez 12 minut i dziewięć sekund, połączony z jednostką za pomocą uwięzi o długości 4,8 metra (16 stóp)[9].[Pod koniec spaceru kosmicznego skafander Leonowa napompował się w próżni kosmicznej do tego stopnia, że nie mógł on ponownie wejść do śluzy powietrznej.[9] Otworzył zawór, aby umożliwić upuszczenie części ciśnienia ze skafandra i ledwo był w stanie wrócić do kapsuły.[9][11] Leonow spędził osiemnaście miesięcy na treningu w stanie nieważkości przed misją.
Był jednym z 20 pilotów radzieckich sił powietrznych wybranych do pierwszej grupy szkoleniowej kosmonautów w 1960 roku. Jego spacer w kosmosie miał pierwotnie odbyć się podczas misji Voskhod 1, ale została ona odwołana, a historyczne wydarzenie miało miejsce podczas lotu Voskhod 2.
18 marca 1965 r. został pierwszą osobą, która przeprowadziła spacer kosmiczny, wychodząc z kapsuły podczas misji Voskhod 2 na 12 minut i 9 sekund, połączony ze statkiem 4,8-metrową uwięzią. Pod koniec spaceru kosmicznego skafander Leonowa napompował się w próżni kosmicznej do tego stopnia, że nie mógł on ponownie wejść do śluzy powietrznej. Otworzył zawór, aby umożliwić upuszczenie części ciśnienia z kombinezonu i ledwo był w stanie wrócić do kapsuły. Leonov spędził osiemnaście miesięcy na szkoleniu w stanie nieważkości przed misją. Został również wybrany na pierwszą radziecką osobę, która wyląduje na Księżycu, jednak projekt został anulowany.
Drugą podróż w kosmos Leonow odbył jako dowódca Sojuza 19, radzieckiej połowy misji Apollo-Sojuz z 1975 roku, która zadokowała w kosmosie na dwa dni z amerykańską kapsułą Apollo - była to pierwsza wspólna misja kosmiczna Związku Radzieckiego i Stanów Zjednoczonych. W latach 1976-1982 Leonow był dowódcą zespołu kosmonautów ("Chief Cosmonaut") i zastępcą dyrektora Centrum Szkolenia Kosmonautów im. Jurija Gagarina, gdzie nadzorował szkolenie załogi. Redagował również biuletyn kosmonautów "Neptun". Przeszedł na emeryturę w 1992 roku.
